Τριαντάφυλλος Καρατράντος
Ήταν κάπου ανάμεσα στο 1933 και στο 1938 ο Billy Strayhorn βρίσκεται στην τελευταία φάση της εφηβείας του και γράφει το Lush Life. Ένα τραγούδι με το οποίο εκφράζει τις αγωνίες του για τη ζωή μετά από ένα αποτυχημένο ρομαντικό φλερτ. Με το βλέμμα της εφηβείας που είναι κράμα συνενοχικών ηδονών και αθώων παρορμήσεων ο Strayhorn περιγράφει το κενό που του αφήνει πίσω η απώλεια του έρωτα… κοκτέιλς, τζαζ μουσική, ομαδικές συναντήσεις με κορίτσια που όμως για αυτόν έχουν γκρίζα πρόσωπα…
Θα μπορούσαμε να πούμε ότι η απογοήτευση του Strayhorn μοιάζει λίγο με τα καλοκαιρινά ερωτικά ερεθίσματα. Ανάλαφρα, περισσότερο εστιασμένα στην απόλαυση και στη στιγμή, μοιάζουν σαν την εκπλήρωση μίας επιθυμίας. Αναμνήσεις από καυτές ερωτικές βραδιές που σίγουρα μπορεί να ξεχάσεις το πρόσωπο ή το όνομα, να είναι και αυτά γκρίζα, αυτό όμως που δεν πρόκειται ποτέ να ξεχάσεις είναι η μαγεία της στιγμής, θα είναι πάντα βαθιά χαραγμένη στο ερωτικό σου υποσυνείδητο.
Ξέρετε κάτι; ίσως αυτή είναι και η μαγεία της καλοκαιρινής περιπέτειας. Απλουστεύει την απόλαυση και τελικά μας την προσφέρει. Δεν αξίζει κάποιος να ζήσει αβασάνιστα τα θέλω του σε παραλίες, δροσερές ταράτσες, με jazz και cocktails, με παιγνιώδη διάθεση και με προορισμό την λαγνεία;
Ε, τι να κάνουμε ας είναι και αμάρτημα. Τα έχει αυτά το καλοκαίρι…
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου