Δευτέρα, 1 Νοεμβρίου 2010

Μαυρογιαλουρισμοί 2010


Τριαντάφυλλος Καρατράντος

Έχω βρεθεί μπροστά σε ένα περίεργο συναίσθημα με αυτές τις εκλογές, σε μία αληθινή χαρμολύπη με όλη την έννοια της.

Υποψήφιος ζητούσε την ψήφο συμπολίτη του λέγοντας: «θυμάσαι όταν ήμουν προϊστάμενος που σου είχα χαρίσει το λογαριασμό;»…

Οι υποψήφιοι θέλουν να δουν τα βουνά μας να ανθίζουν και τις παραλίες μας να αναδεικνύονται… τι ωραία…

Το καλύτερο μέρος είναι όταν, αφού έχω αφαιρεθεί από τις πρωτότυπες θέσεις, ακούω πως εμείς δεν λέμε θα, τότε συνειδητοποιώ ποσά πολλά «θα» έχασα όταν η σκέψη μου ήταν σε μία γυναίκα…

Μόνο πως οι άντρες θα βγάλουμε βυζιά δεν έχω ακούσει ακόμη… αυτό θα το θυμάμαι όταν στο τέλος της τετραετίας βουλιάζουν οι πόλεις στα σκουπίδια…

Λες και δεν έχει αλλάξει τίποτε σε αυτή τη χώρα. Αυτές τις εκλογές πρέπει να τις πάρουμε πολύ σοβαρά. Αυτό λέω στον εαυτό μου κάθε φορά που με πιάνω να γελάω με αυτά τα ευτράπελα…

Δεν αντέχω άλλους μαυρογιαλουρισμούς…