Είμαστε όλοι Πολιτικοί Κρατούμενοι...

Τριαντάφυλλος Καρατράντος

Τελικά, δεν είναι και άσχημο να είσαι πολιτικός κρατούμενος στην Ελλάδα του σήμερα. Μπαίνεις, κάνεις τη δήλωση-τσιτάτο, μίνι προκήρυξη προθέσεων μπορείς να την πεις κιόλας, βγαίνεις, καπνίζεις τα πούρα σου, και έχεις ήσυχη και τη συνείδηση σου ως μετανεωτερικός επαναστάτης.

Πλάκα, πλάκα ο "Αγαπούλας" δεν έκανε κάτι διαφορετικό από αυτό που κάνουν οι περισσότεροι Έλληνες το τελευταίο διάστημα, δήλωσε πολιτικός κρατούμενος, είδε με άλλα λόγια κάποιο απολυταρχικό καθεστώς το οποίο τον συνέλαβε για να τον περιορίσει για να μην διαδώσει τις "επαναστατικές" του πολιτικές ιδέες που είναι ενάντια στο συμφέρον και στη βιωσιμότητα του καθεστώτος.

Κάτι αντίστοιχο δεν λένε και πάρα πολλοί Έλληνες; έχουμε χούντα, έχουμε κατοχή, έχουμε δοσίλογους, ετοιμάζεται Γουδί, χρειάζεται επανάσταση κτλ. κτλ. Κοινώς, καταπιεζόμαστε από ένα απολυταρχικό καθεστώς....είμαστε όλοι πολιτικοί κρατούμενοι...

Πότε έγινε επανάσταση ρε παιδιά στην Ελλάδα και δεν το κατάλαβα; μάλλον θα διάβαζα πολύ σαν τον μακαρίτη το Χριστόδουλο και θα μου ξέφυγε αυτή η μικρή λεπτομέρεια...

Δεν μπορεί κανείς να αρνηθεί ότι υπάρχει ζήτημα νομιμοποίησης με την Κυβέρνηση, καθώς εκλέχτηκε με μία τελείως διαφορετική προγραμματική πλατφόρμα, αυτό όμως δεν την κάνει χούντα και δεν μας κάνει πολιτικούς κρατουμένους...

Είναι πιο εύκολο να δεχτούμε ότι μας εξαπάτησαν, ότι μας επιβουλεύονται, ότι μας έδωσαν στους Γερμανούς, ότι ξεχρεώνουν γραμμάτια στον Kissinger, από το να δεχτούμε ότι τους εκλέξαμε, και μάλιστα τόσο ανυποψίαστοι, παρόλο που οι καμπάνες για την κατάσταση της χώρας μας είχαν πάρει τα αυτιά, που πιστέψαμε ότι "υπάρχουν λεφτά" και θα μας τα μοιράσει η Κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, όπως είχε κάνει και παλιότερα βεβαίως, βεβαίως...

Γιατί αν ο Γιώργος Παπανδρέου μας εξαπάτησε με το "λεφτά υπάρχουν", θα πρέπει και εμείς να κοιτάξουμε την κατάσταση της λογικής μας αν πιστέψαμε ότι υπάρχει κρυμμένος θησαυρός που οι σοσιαλιστές θα μοιράσουν στο λαό...

Έχουμε ευθύνες, και για την Κυβέρνηση, αλλά και για όλους αυτούς τους βουλευτές που εκλέξαμε, και τώρα θέλουμε να τους δείρουμε γιατί δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν ούτε στα συμβατικά τους καθήκοντα. Αλήθεια, τι μπορεί να συμπεράνει κανείς για πολίτες που θεωρούν πως πρέπει να ψηφίζουν με διαφορετικά κριτήρια σε περίοδο παχιών αγελάδων από ότι σε περίοδο κρίσης;

Βέβαια, τι περιμένεις από ανθρώπους που βαυκαλίζονται με την ιδέα ότι ο κακός Κώστας Σημίτης με τους εκσυγχρονιστές ήθελε να εξαθλιώσει το λαό, ενώ ο καλός και αριστερός Γιώργος Παπανδρέου, που το 2007 σήκωναν στα χέρια με το σύνθημα Γιώργο μπροστά- μπροστά και αριστερά, θα έκανε πολιτικό μνημόσυνο στον πατέρα του μοιράζοντας ευρά.

Η εξαπάτηση είναι μία πολύ- πρισματική έννοια, και μερικές φορές είναι η άλλη όψη της αφέλειας...

Το πρόβλημα μας είναι όμως δομικό, γουστάρουμε να είμαστε σε ρήξη με το κράτος, λες και το κράτος δεν το αποτελούν οι πολίτες, ένα κράτος που το αντιμετωπίζουμε ως λάφυρο και θέλουμε να το διαγουμίζουμε για να έχουμε δουλειά, να παίρνει η ομάδα μας πρωτάθλημα, να κάνει ο σύλλογος μας εκδηλώσεις κτλ. κτλ.

Το κράτος για τον Έλληνα στις καλές εποχές ήταν μπαμπάς, μαμά, εργοδότης, νύφη, ερωμένη, πρόεδρος, και στις κακές, ανάλγητο, απρόσωπο, εχθρικό...

Δημιουργήσαμε ένα σταλινικό κράτος χωρίς να έχουμε υπαρκτό σοσιαλισμό...και τώρα, είμαστε όλοι πολιτικοί κρατούμενοι... ένα λούμπεν προλεταριάτο που κάνει την επανάσταση μέσα από ΠΑΕ, τρομοκρατικές οργανώσεις, επαναστατικές γυμναστικές, καταλήψεις και θολές πολιτικές ανυπακοές...