Τριαντάφυλλος Καρατράντος
Εδώ και καιρό έχω εγκαταλείψει την προσπάθεια να πάρω στα σοβαρά τον πολιτικό λόγο του Αλέξη Τσίπρα, δεν είναι τόσο το ξύλινο της γλώσσας του και η συνθηματολογία λίθινης πολιτικής εποχής, όσο η εναγώνια προσπάθεια του να συναγωνιστεί τον κάκιστης τηλεοπτικής κοπής ατακαδόρικο λόγο του Καρατζαφέρη και του κόμματος του.
Το τελευταίο όμως διάστημα έχει αρχίσει να κάνει τεράστια άλματα λαϊκιστικής καρκινοβασίας, κυριολεκτικά ηδονίζεται με το να χαρακτηρίζει την Κυβέρνηση χούντα και τους θεσμούς της διεθνούς κοινωνίας (ΔΝΤ, Ε.Ε., ΕΚΤ) αποικιοκράτες, τοκογλύφους και δεν συμμαζεύεται....
Πριν λίγο άκουσα τον τρόπο με τον οποίο προσέγγισε την πρωτοβουλία του Μπεγλίτη για την απευθείας αναφορά στελεχών του στρατεύματος στο γραφείο του. Δεν θα κρίνω την επιλογή του Μπεγλίτη, ούτε και τις γραφικές, ασχέτως αν είναι δικαιολογημένες ή όχι, αντιδράσεις των απόστρατων, δεν μπορώ όμως να μην σχολιάσω την ελαφρότητα με την οποία ο Τσίπρας προσέγγισε το ζήτημα.
Είπε λοιπόν πως η δημοκρατία σήμερα δεν κινδυνεύει από τους απόστρατους αξιωματικούς αλλά από την Κυβέρνηση και την διεθνή κεφαλαιοκρατία...Θα μου πει κάποιος, η πρώτη φορά είναι που κάποιος κολλάει την ονείρωξη του σε όποια δήλωση και να κάνει; όχι βέβαια, αλλά σε μία περίοδο που η δημοκρατία ως θεσμός βάλλεται από παντού και δεν είναι λίγοι αυτοί που αναπολούν, τουλάχιστον στον εκλαϊκευμένο δημόσιο λόγο, τη χούντα και τη βασιλεία, είναι κάτι πέρα από ελαφρό να αναγορεύεις την εκλεγμένη Κυβέρνηση σε απειλή για τη δημοκρατία. Το ίδιο ισχύει και για τους θεσμούς της διεθνούς κοινωνίας, βέβαια δεν με εκπλήσσει καθώς ο Τσίπρας έχει μία λαγνεία για τα "δημοκρατικά" καθεστώτα τύπου Τσάβες.
Δεν είναι σωστό, ούτε και λογικό να βλέπει κανείς φαντάσματα και να ενοχοποιεί τις ένοπλες δυνάμεις συλλήβδην, όμως δεν μπορεί κανείς να παραβλέψει, άλλωστε όσο και αν το θέλει πάντα κάποιος εξαγριωμένος ΟΥΚας θα φροντίζει να του το θυμίζει, ότι όπως σε όλη την κοινωνία έτσι και στις ένοπλες δυνάμεις, κυρίως στο κομμάτι των αποστράτων, υπάρχουν αναζητητές και απολογητές της "επταετίας"... Άλλωστε, πρόσφατο είναι το παράδειγμα με την συμπερίληψη του Ντερτιλή σε ευρωψηφοδέλτιο και τις επιθέσεις λαγνείας του Αμβρόσιου...
Αλέξη, αδυνατώ ακόμη και να καταλάβω την εμμονή σου σε μία χούντα, η δημοκρατία σου δίνει το δικαίωμα και την ευκαιρία να πείσεις για τις θέσεις σου με περισσότερους και αποδοτικότερους τρόπους...άσε λοιπόν τους θεσμούς ήσυχους, γιατί όσο τραυματικό είναι η Αριστερά να επιμένει σε μία λογική και ρητορική εμφυλίου, άλλο τόσο ασόβαρο είναι στην πρώτη ευκαιρία να βαφτίζουμε τις κυβερνήσεις χούντες...
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου